X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری
چهارشنبه 14 تیر‌ماه سال 1391
تربیت اصولی فرزند: خرید خوراکی و اسباب بازی

بعد از شروع یک زندگی جدید و دونفره برای جوانان، از همین ترین مسائل داخلی خانواده فرزند و تربیت فرزند است که این روزها، در مشغله ها و روزمرگی های خانواده های جوان مورد غفلت قرار می گیرد. غفلتی که به دوسه سال نکشیده گریبان گیر خودشان می شود.



حال بذارید از این دریچه مشکل را بررسی کنیم، آن روزها که پدر سالاری بود، حکم آنچه پدر گوید بود، اسباب بازی و تنقلات آنچه پدر بخرد و گردش آنجا که پدر ببرد و .....


اما از آنجا که پدر و بخصوص مادرها در ابتداء جوانی دوست دارند برای فرزندان خود سنگ تمام بگذارند، هر چه دم دستشان می رسد برای فرزند عزیزتر از جانشان می خرند و حتی هرچه آن بچه - که هنوز به بابا میگه باما!- میخواهد و به گریه می گوید هم تهیه می کنند.


در بهترین شرایط این مسئله هم خوب در نظر می گیریم .  اما داستان از آنجا شروع می شود که فرزند دوپای رفتن و یک زبان خواستن را در اختیار می گیرد و اینجاست که دلسوزی اشتباه مادر و بعد پدر با دادن پول به فرزند آغاز می شود... 


در این شرایط روزانه بیش از هزار تومان خوراکی، هرچند روز یک بار برنامه کودک یا انیمیشن با قیمت دو هزار تومان و هفته ای حتی یک بازی کامپیوتر و یا پلی استیشن به قسمت دو تا پنج هزار تومان، توسط فرزند و یا به اصرار او برای ایشان خریداری می شود!  


اما این موضوع یک راه حل ریشه ای دارد، برگشتن به سنت و حتی به شرع! همان داستان پدر سالاری که ابتداء متن گفتم، اینکه از کودکی به فرزند بیاموزیم که همه چیز باید با اجازه بزرگ تر خانواده که در اینجا پدر است باشد. 


این دو نتیجه خوب دارد، یکی اینکه پدر همیشه با اخبار خوب وارد می شود و اصلا اخبار خوب، سرگرمی و شادی فرزند از طرف پدر است. دوم اینکه احترام به پدر و جایگاه ایشان از کودکی برای فرزند تثبیت می شود. تثبیتی با هدیه ها، بازی ها و گردش های مناسب و به موقه که توسط پدر در نظر گرفته می شود. 



دقت داریم که در شرع مقدس اسلام فرزند در هفت سال اول با وجود پدرسالاری که توضیح دادیم مورد توجه قرار می گیرد و خواسته های او در راه درست هدایت و سپس رفع می شود. 


بعد از رسیدن به سن هفت سالگی با توجه به اینکه قوه درک و فهم او قوی شده این کنترل بیشتر می شود و علت آن نیز به صورت قابل فهم و زیبا برایش توضیح داده می شود، مثلا خوب است پس انداز را در این سن به فرزند آموزش بدهیم. یعنی مثلا هزینه را به او بدهیم و بگوییم بهتر است جمع کنی آن چیز بهتر را بخریم بجای این.


بعد از اینکه سن کم کم بالا می رود او وزیر و مشاور است در خرید، دست ش را می گیریم و باهم به خرید می رویم، دیگر او نیز نظر میدهد تا چیزه بهتر و مناسب تری خریده شود. راهنمایی اولیه با شما، نظر از او و تصمیم نهایی برآیند این دو. 


و بعد از  انشاءالله طی کردن این مراحل شما فرزندی را تربیت کرده اید که هرچقدر به او پول توی جیبی بدهید، با کمی سبک و سنگین کردن هم درست نیازهای واقعی خود را، رفع می کند و هم مقداری را پس انداز می کند. 


البته مطمئنا کلیات بالا جزئیات بسیار دقیقی را می طلبد که با کمی جستوجو در تجربه بزرگ ترها، در روایت ها و سیره علما به راحتی می توان به آن گنجینه ها دست پیدا کرد. 


پ ن 1: این متن حاصل مشاهده دو نوع تربیت ذکر شده بود، فرزندی که در ده سالگی هر لحظه با گریه و خواهش و تمنا هم که شده هزینه مواردی که گفتم را هرموقه می خواهد تهیه می کند!! و دیگری  همکلاسی و فامیل دور او که همواره با دایی خود به خرید می رود، خریدی که با اجازه پدر و مشورت دایی همراه است. مطمئنا تفاوت این دو نوع تربیت کاملا مشخص و روشن است. حتی در نوع خرید، اولی بازی های خیلی خشن و با صحنه های غیرمناسب برای سن خودش تهیه می کند و دومی بازی های هیجانی و فکری که با پیشنهاد دایی و تایید خودش تهیه می کند.


پ ن 2: بله اینقدر تفاوت از بین تربیت با تربیت. حتی بیشتر، انشاءالله بتوانم در حد تجربه های خودم و تجربه های بزرگ ترهایم بنویسم. 


یک نکته شرعی: فروش جنس بنا به حکم برخی از مراجع به کودک نابالغ شرعا مشکل دارد.



برچسب‌ها: تربیت فرزند، ازدواج، روش های تربیت فرزند، سبک زندگی، سبک زندگی اسلامی، فرزند

پنج‌شنبه 8 تیر‌ماه سال 1391
چندتا از رسم و رسوم مشورت و هم فکری

در مشورت بهتر است زمانی که فرد در تلاش است که بهترین را انتخاب کند، دقیقا همان زمانی که مشورت می گیرد از شما و دیگران، تمام و کمال نظر و راهنمایی خودتون رو بهش بگید. صادقانه و دلسوزانه، با دلیل های عقلانی و شواهد کافی که خیالش راحت شه که اینی که میگید جدا از نظر شخصی دقیق و تخصصی هم هست.


به شکلی که وقتی از پیش شما رفت، شما نظر جدیدی در دفاع و یا رد انتخاب پیشنهادی خودتون یا انتخاب ایشون نداشته باشید.


و بعد از اینکه انتخاب کرد و به شما گفت چطوره، بگید خیلی خوبه، مبارک و خیره انشاءالله!


چرا هنوز نخریده در مورد انتخاب ش این رو بگیم؟ 

چون وقتی زمان مشورت با دلیل و منطق و شواهد ریشه انتخاب فرد رو هم بزنید چیزی نمیشه، تازه به نفعش میشه و انتخاب بهتری می کنه، خوشحال هم میشه که چیزه بهتری انتخاب کرد، اما وقتی بعد از اعلام انتخاب این کار رو انجام میدید، چندتا اشتباه کردید:


یکی اینکه رشته افکار فرد رو بهم زدید و دیگه اعتماد نفسش ( (اعتماد به درستی انتخاب هاش )  رو زیر سوال برید!


دوم اینکه دیگه ممکنه نه انتخاب خودش به دلش بشینه و نه اون چیزی که به نظر شما بهتره، هرچقدرم دلیل و شاهد و مدرک بیاورید دیگر!


سوم اینکه ممکن حس خوبی نسبت به اینگونه مشورت و نظر دادن شما بهش دست نده!، مثلا بجای حس دلسوزی و لطف از جانب شما، حس ساز مخالف همیشگی حس کنه، حالا به هر دلیلی که ممکنه یا قابل تصوره! 

پ ن: امروز در بین مشورت با چندین نفر که دوسه مدل گوشی مورد تست من رو داشتند، سایت ها و مقایسه های بسیار در اون ها، و نهایتا تصمیم در تهیه یک گوشی که بتونه کارم رو راه بندازه، دقیقا موقه ای که همه پول گوشی رو قرض کردم و رفتم که برم بخرم، این اتفاق افتاد. حس کردم بهتر بود این اتفاق تکرار نمیشد، چون یه بار دیگه هم دقیقا همین تجربه رو داشتم. یادم نیست دقیقا در مورد لپ تاپ بود یا خرید همین گوشی ای که الان دارم یا چیزه دیگه، اما مهم این بود که تکرارش باعث موارد بالا شد البته بیشتر مورد سوم، چون در انتخابم الان مطمئن هستم مجدد.


چهارشنبه 7 تیر‌ماه سال 1391
مومن برترین آیه ی مومن

خیلی مواقع هست که به خاطر عرف های اشتباه جامعه، بخاطر تکرار بسیار گناه ها در جامعه و یا عادی شدن آن بعلت گسترشش در محیط اطرافمان، به آن آلوده می شویم و چنان پشتکاری بر آن می بندیم که یکی خبر نداشته باشد فکر می کند مستحب است!!!!


و ما بچه مسلمونا میدونیم که عادی شدن و تکرار مکرر گناه های کوچک خودش گناه کبیره است.


جهنم جایگاه گناه کاران


اما همیشه یه اتفاق خوب هست که این بدی ها رو دور می کنه،  اینجا دوستی ها و رفاقت ها اون اتفاق خوب هستند، حدیث داریم که مومن آینه مومن است. چرا آینه، چون آینه بهترین ویژگی های امر به معروف و نهی از منکر رو داره.


مثلا:

- آینه وقتی تنهایی و خودتون دوتایی هستید تذکر میده

- تذکر رو به بهترین و ساده ترین شکل میده، حتی اگر کسی دیگه ای باشه آروم توی ذهنت بهت تذکر میده و هیشکی رو متوجه خودش نمیکنه که داره تذکر میده به شما!

- خیلی آروم و قشنگ تذکر میده و هیچ تندی و نامهربونی و بی احترامی ای نمیکنه (حداقلش اینه در طول تاریخ تا الان که سابقه نداشته!)

- و در نهایت تا آخرش هم کمک میکنه که اون عیب رو رفع کنید.


بله یک دوست مومن و با تقوا می تونه مثل یک آینه، این اتفاق خوب رو رقم بزنه، تذکرات صمیمی یک دوست، هرچقدر هم جدی و تند باشند در محتوا، نقش آینه رو برای مومن دارند، تذکرهایی که چنان به دل آدم میشینه که، حس میکنی خودت به این نتیجه رسیدی و دلت میخواد به بهترین نحو ازش تقدیر و تشکر کنی.


بهشت منزل گاه اهل تقوا و نماز و امر به معروف و نهی از منکر


اینگونه است که در کنار واجب بود و شرایط امر به معروف و نهی از منکر، حدیثی تذکر می دهد: در جامعه ای که امر به معروف و نهی از منکر نباشد، به فسادی همه گیر کشیده می شود، اشرار بر اخیار (خوب ها) حاکم می شوند و نهایتا آن جامعه در ظلماتی پست رو به نابودی...


بارها و بارها گفته ام و می گویم، نوشته ام و خواهم نوشت که، دوستی و ارتباط با مومنین اسباب خیر و برکت های بی پایان است، یکی اش که امروز مرور کردیم، امر به معروف و نهی از منکر آنهاست، چون با تو قدم بر میداند، و هدایتت می کنند که تو هم قدم در راه راست برداری، پشت سر تو می آیند و اگر اشتباهی میکنی، کمکت و تصحیح ش می کنند، تذکر می دهند و خلاصه امر به معروف و نهی از منکر عملی ات می کنند.


آیا این چیزی جز خیر و برکت است؟ جز این نعمت بزرگ تر؟

چه لطف و ابراز علاقه ای بیشتر از این؟ آن هم از سوی بنده های خوب خدا


مومنین و مومنات، دوستتان دارم، ای السابقون السابقون در تقوا.



چهارشنبه 7 تیر‌ماه سال 1391
درددل مرد برای روی سنگه

درددل مرد رو باید روی سنگ نوشت

نه سخت نیست، اینقدر این پتک سنگینه که حک میشه

نه ... نه ....

خیالتون راحت، نمیگم روی سنگ بنویس که بمونه

باید روی سنگ نوشت که اون صدای بلند پتکش بپیچه توی گوش های ناشنوا

بعدشم یکمی که نوشتی هنوز نقطه آخر خط اول رو نذاشتی سنگ زیرش خورد میشه

تموم میشه میره...

همین قدر برای یه مرد کافیه...

که یکی... مثل سنگ، بتونه تحمل کنه چند دقیقه، اما بشنونه...


پ ن: این روزها خونم در قلیانه، از ظلمی که بخاطرش وبلاگ وجدان آگاه رو قلم زدم، این روزها دغدغه هام بیداد می کنند و مشغله هام غوغا، یکمم توی مدیریت شون بخاطر خستگی امتحانات هنوز مشغولم که این میشه که این میشه